Transpłciowość u dzieci i młodzieży – poradnik dla rodziców

transpłciowość u dzieci transseksualizm dysoria płciowa transseksualne dzieci dominik haak poradnia synergia warszawa psycholog seksuolog lgbt

W SYNERGII tygodniowo przyjmuje się kilkoro nastoletnich osób trans wraz z rodzicami. Transpłciowość u dzieci i młodzieży jest wciąż tematem tabu, dlatego cieszymy się, że nasza oferta dociera do różnych zakątków kraju, bo pacjenci i pacjentki docierają do nas naprawdę z daleka. Nasza poczekalnia stała się miejscem spotkań, gdzie młodzi ludzie wraz z rodzicami mogą poznać osoby, które doświadczają tej samej sytuacji, ale i też poczytać psychoedukacyjne materiały na temat społeczności LGBT+.

Poprosiłyśmy pracującego dla nas eksperta od tematu: mgr. Dominika Haak, aby podsunął rodzicom, którzy dowiadują się o transpłciowości swojego dziecka – kilka porad.

Szanuj i traktuj poważnie coming-out (ujawnienie się) Twojego dziecka

Osoby transpłciowe zazwyczaj mówią o tym, że swoją tożsamość płciową znały od dawna. Badania naukowe pokazują, że tożsamość płciowa jest stała w wieku przedszkolnym (stabilizuje się już ok. 4 roku życia). Niektóre osoby często pytają o to ,,jak to możliwe, że tak młoda osoba wie, jakiej jest płci?’’ Zadaje się wtedy zazwyczaj pytanie o to, czy Pani/Pan będąc w tym wieku nie wiedział_a kim jest? Jest to oczywiste, że dziecko na początku rozwoju potrafi rozpoznawać płeć na podstawie zewnętrznych atrybutów (ubiór, fryzura), ale w wieku 6 lat, wie już, że tożsamość płciowa jest czymś stałym i niezależnym od wyglądu zewnętrznego.

Wielokrotnie zdarza się, że rodzice liczą na to, że transpłciowość u dzieci jest ,,fazą’’, albo doszukują się jej przyczyn w czynnikach absolutnie niezwiązanych z tą warstwą seksualności – np. zainteresowaniu określonym rodzajem muzyki, czy fascynacją dalekowschodnią pop-kulturą. Udają się na wizytę do specjalisty_specjalistki mając nadzieję, że usłyszą o tym, że tożsamość dziecka zmieni się i sytuacja wróci ,,do normy’’. Takie osoby potrafią zmieniać specjalistów i specjalistki bardzo często, czekając, aż jakaś osoba potwierdzi ich przekonania.

Tym, co jest rekomendowane – to uszanowanie i zrozumienie ujawnienia się dziecka. Dla wielu osób taka informacja może być trudna i szokująca, ale nie zwalnia nikogo z obowiązku zwracania się do dziecka jego preferowanym imieniem i używania wobec niego preferowanych zaimków. Jakiekolwiek komunikaty w stylu: ,,wydaje ci się’’ są nie na miejscu. Uczą tego, że odczucia i wewnętrzne przeżywanie dziecka nie jest traktowane na poważnie przez dorosłych, oraz zniechęca dziecko do dalszych rozmów dotyczących płciowości.

Wspieraj i akceptuj bezwarunkowo

Po pierwsze – zwracaj się do swojego dziecka tak, jak tego oczekuje. Używaj preferowanych zaimków i form gramatycznych oraz wybranego imienia. Staraj się nie używać imienia z aktu urodzenia (tzw. deadname), gdyż może to wzmagać dysforię płciową. Pamiętaj – nawet, jeśli Twoje dziecko w pewnym momencie zmieni zdanie, odkryje inną tożsamość, czy stwierdzi, że nowe imię i końcówki mu nie odpowiadają; to, że przez jakiś czas zwracałaś_zwracałeś się do niego w inny sposób, na pewno mu nie zaszkodzi, a może wiele pomóc.

Nie wymuszaj na swoim dziecku stereotypowego wyglądu ani sposobu ekspresji. Tak samo nie nazywaj jego tożsamości samodzielnie, pozwól jemu na określenie siebie i sposobu przeżywania własnej tożsamości. Niektórzy rodzice próbują wmawiać dziecku, że jest np. chłopczycą (tomboy), aby uniknąć przyznania, że mają syna. Pozwól swojemu dziecku na samodzielną autoidentyfikację, unikaj narzucania mu sposobu ubierania się, który ma być bardziej zgodny z normami społeczno-kulturowymi. Transpłciowość u dzieci i młodzieży może wyglądać inaczej, inna może być ich ekspresja, niż dorosłych osób trans, które wyrosły w nieco odmiennych stereotypach dotyczących płci.

Jeśli Twoje dziecko chce zmienić sposób ubierania się, czesania się i nazywania siebie, pomóż mu przemyśleć, czy jest to odpowiedni moment i przed kim chce się ujawnić – czy to ma być tylko rodzina, a może też znajomi i nauczyciele? Bezpieczeństwo dziecka jest najważniejsze – w niektórych społecznościach osoby trans i ich rodziny mogą być narażone na ostracyzm społeczny i dyskryminację. Warto wcześniej upewnić się, czy najbliższe otoczenie nie zrobi krzywdy dziecku.

Pamiętaj, że Twoje dziecko nie musi wpisywać się w żadne schematy płciowe. Jeżeli Twój trans syn lubi nosić kolorowe skarpetki i malować paznokcie, nie oznacza to, że nie jest pewny tego, że jest chłopcem. Analogicznie – jeżeli trans dziewczynka lubi spędzać czas na majsterkowaniu z tatą, nie oznacza to, że nie jest naprawdę trans (paradoks true trans). Jeżeli Twoje dziecko nie chce zdecydować się na kurację hormonalną, czy nie jest tego jeszcze pewne – to również w żaden sposób nie odejmuje nic w transpłciowości.

Otwórz swój umysł i postaraj się dostrzec, jak społeczne normy płci się zmieniają.

Oferuj swojemu dziecku profesjonalne wsparcie specjalistyczne – psychologiczne i seksuologiczne

Transpłciowość u dzieci i młodzieży to zjawisko, na którego temat wiedza nie jest wcale powszechna i oczywista w świecie specjalistycznym. W trosce o dobro swojego dziecka, wybieraj sprawdzone specjalistki i sprawdzonych specjalistów, aby uniknąć narażenia dziecka na dyskryminację. Wciąż zdarzają się osoby mianujące siebie psychiatrami, psychologami i seksuologami, które próbują zmieniać tożsamość dziecka w kierunku tej nadanej przy narodzinach, lub próbują dopatrywać się źródeł dysforii w wychowaniu. Pamiętaj, że żadne tego typu metody nie są etyczne i naukowe.

Osoby transpłciowe zrzeszają się czasami w organizacjach, które udostępniają listy polecanych specjalistów i specjalistek. Warto z tego skorzystać. To, co możesz zrobić dla swojego dziecka, to zapewnić mu profesjonalną pomoc psychologiczną, psychiatryczną i seksuologiczną. Nie jest tajemnicą fakt, że nastoletnie osoby trans są narażone na depresję, samookaleczanie i próby samobójcze – stąd też istnieje potrzeba zapewnienia wsparcia psychologicznego.

Postaraj się wyedukować u sprawdzonych źródeł – zmieniaj siebie i świat dla dobra dziecka

Szukając informacji na temat transpłciowości, staraj się docierać do rzetelnych badań naukowych. Jest to niezwykle trudne w obecnych czasach i panującym teraz nastroju anty-LGBT+, gdyż Internet jest zalewany fałszywymi i transfobicznymi informacjami. Organizacje, które promują afirmatywne i naukowe podejście do transpłciowości u dzieci i młodzieży, powołują się przy tym na stanowiska np. Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego i WPATH (World Professional Association for Transgender Health).

Zapoznaj się z pojęciami takimi, jak: dysforia płciowa, tranzycja, korekta płci, blokery dojrzewania, zastępcza terapia hormonalna (HRT), zabiegi z zakresu korekty płci (SRS) oraz misgendering, passing i deadname. Pamiętaj, że nie musisz wiedzieć i rozumieć wszystkiego od razu, ale Twoim obowiązkiem, jako rodzica jest poszukiwanie tej wiedzy i próba opanowania jej. Dużym ryzykiem może być czytanie artykułów pojawiających się w wyszukiwarce po wpisaniu wyrażenia ,,transpłciowość u dzieci”, bo nierzadko natrafić można na pseudonaukowe teksty o zabarwieniu transfobicznym, ale przede wszystkim nienaukowym.

Przygotuj się na zmiany

Przed ukończeniem osiemnastego roku życia, osoby trans nie mogą sądownie uzgodnić płci i wykonywać zabiegów na genitaliach. To, co jest możliwe dla osób nastoletnich, to zastępcza terapia hormonalna (HRT) oraz niektóre zabiegi z zakresu korekty płci – np. rekonstrukcja klatki piersiowej. Seksuologowie i seksuolożki wymagają przed rozpoczęciem kuracji hormonalnej, opinii psychologicznej i psychiatrycznej. Do przygotowania takich opinii potrzeba kilku spotkań z diagnostą_diagnostką oraz wykonania testów psychologicznych badających rozwój osobowości i funkcji poznawczych.

O przyjmowaniu hormonów egzogennych przez osobę nieletnią muszą zadecydować rodzice. Jest to najczęściej trudna decyzja, z którą wiele osób długo się zmaga. Warto wtedy spotkać się ze specjalistą_specjalistką i omówić swoje wątpliwości. Nierzadko bywa tak, że podanie testosteronu potrafi pomóc chłopcu nie tylko z dysforią, ale również w walce z depresją, czy zaburzeniami lękowymi.

Nastoletni trans chłopcy radzą sobie z dysforią płciową zlokalizowaną wokół klatki piersiowej poprzez noszenie spłaszczających staników (binder). Warto kupować tego typu akcesoria i wspierać dziecko w trudnych chwilach związanych z dojrzewaniem. Osoby, które nie korzystają z Binderów nierzadko decydują się na drastyczne w skutkach metody spłaszczania klatki piersiowej, jakimi są np. bandażowanie, czy używanie taśm. Jest to ryzykowne i może poważnie przeszkodzić np. w wykonaniu zabiegu rekonstrukcji klatki piersiowej.

Dla wielu nastoletnich osób bardzo dotkliwa jest również dysforia społeczna, którą wzmaga tzw. misgendering, czyli zwracanie się do nich zwrotami niezgodnymi z ich tożsamością płciową. Rozwiązaniem tej sytuacji może być sądowna zmiana imienia na neutralne płciowo, bardzo popularnym imieniem jest Alex. W ten sposób młoda osoba przed ukończeniem 18. roku życia, może zapewnić sobie komfort związany z imieniem, które nie wskazuje na żadną płeć.

Osoby nieletnie chodzą do szkół, gdzie rodzi się kolejny problem – kwestia wyczytywania obecności, toalet, szatni i zajęć wychowania fizycznego. Wielu rodziców rozwiązuje tę kwestię prosząc dyrekcję o zmianę imienia w dzienniku oraz możliwość korzystania przez dziecko z toalety zgodnej z jego płcią. Najczęściej podstawą do takich działań dla dyrekcji są opinie: seksuologiczna, psychologiczna i czasem psychiatryczna.

Szkoły rozwiązują takie sytuacje w różny sposób: czasem dziecko musi korzystać z toalety dla osób z niepełnosprawnością, lub tej przeznaczonej dla pracowników i pracownic szkoły, a przed w-f przebierać się w toalecie, a nie szatni. Wiele zależy od dobrej woli i determinacji rodziców. Ważne jest, aby informacja o płci z aktu urodzenia była informacją prywatną, a nie była rozpowszechniania po całej szkole, gdyż w obecnym nastroju anty-LGBT+ w Polsce, taka informacja może doprowadzić do przemocy wobec dziecka.

Pamiętaj o sobie!

Życie z dysforią płciową jest trudne, ale ciężkie w odczuciu mogą być też próby pomagania dziecku w zmaganiu się z niezgodnością płciową. Warto w tym wszystkim zadbać o siebie – o swój komfort psychiczny i kondycję. Dla wielu rodziców proces korekty płci dziecka może się wiązać z odrzuceniem ze strony dalszej rodziny i znajomych, a dla osób z mniejszych miejscowości również z ogromnymi kosztami dojazdu do specjalistów/specjalistek. Transpłciowość u dzieci i decyzje związane z tranzycją u osób nieletnich są nierzadko nierozumiane przez otoczenie rodziny, dlatego warto szukać pomocy i wsparcia na zewnątrz.

Pamiętaj, że istnieje cienka granica między swobodą ekspresji a bezpieczeństwem dziecka. Zrozum, że czasami dziecko może odbierać Twoje próby zapewnienia mu bezpieczeństwa, jako przejawy transfobii i odrzucenia. Na przykład martwiąc się o bezpieczeństwo swojej córki, spytasz ją: „Czy na pewno chcesz ubrać się w tę sukienkę do szkoły?”. Intencja jest taka, aby córka mogła uniknąć transfobii i przemocy (na którą trans kobiety są bardziej narażone, niż trans mężczyźni), ale dla niej może być to próba ograniczenia jej ekspresji i zmuszenia do socjalizacji w kierunku męskim.

Dowiaduj się więcej na temat dysforii płciowej i tego, czym jest transpłciowość u dzieci, szukaj grup wsparcia dla rodziców osób transpłciowych, aby mieć zapewnione wsparcie z zewnątrz. Pytając o wszystko dziecko możesz doprowadzić do przeciążenia w Waszej relacji i zadawania po prostu niewłaściwych pytań, które dziecko może odebrać, jako atak. Często zaleca się objęcie rodziców wsparciem psychologicznym podczas tranzycji dziecka, bo jest to doświadczenie całej rodziny.

Rodzice czasami doświadczają żałoby, przeżywają korektę płci dziecka, jako utratę syna lub córki. W takich sytuacjach psychoterapia może pomóc w przepracowaniu tego doświadczenia i zrozumieniu, że jest to wciąż ta sama osoba. Pamiętaj, że jako rodzic dziecka transpłciowego nie jesteś w żaden sposób zobowiązany do tłumaczenia wszystkim tej decyzji, ale też unikaj obwiniania siebie o tę sytuację. Transpłciowość u dzieci i młodzieży nie jest chorobą ani zaburzeniem, jest zdeterminowana przez czynniki głównie biologiczne.

Udostępnij nas!

Autyzm jest byciem BARDZIEJ

Kwiecień to miesiąc niebieski. 2 kwietnia obchodzony jest Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. Oświetlone na niebiesko budynki miast, niebieskie nakładki na profilach facebook’owych pokazują nam solidarność z osobami, które mają diagnozę całościowych zaburzeń rozwojowych ze spektrum autyzmu (autyzm). To w kwietniu jest najwięcej wydarzeń związanych z szerzeniem wiedzy na temat tego zaburzenia. Kończąc studia psychologiczne wyszłam z uczelni z przekonaniem, że na temat autyzmu wiem wiele, temat był przez kilka lat powtarzany na różnych zajęciach i wykładach. I to była teoria, którą znałam, a później poznałam praktykę i zrozumiałam jak mało wiem.

Najpierw więc o teorii, która jest rzeczą konieczną. Zanim jednak o tym, to chciałabym zaznaczyć już teraz, że słowo spektrum koło słowa autyzm jest słowem niesamowicie istotnym. Nie ma dwóch osób o takich samych objawach zaburzenia. U jednych widoczne są jedne objawy bardziej, u innych mniej, mogą mieć różne nasilenia w zależności od osoby. Nie jest znana przyczyna tego zaburzenia, etiologia dotyczy wielu czynników.

Autyzm to nie choroba, którą leczymy lekami, autyzm jest zaburzeniem neurorozwojowym, tj. obserwowane zaburzenia zmieniają się wraz z wiekiem. To znaczy, im dziecko jest starsze tym inne specyficzne objawy się ukazują, wcześniejsze zanikają lub ulegają zmianie. Zaburzenia te dotyczą trzech sfer funkcjonowania: sfery społecznej – kontaktów z rówieśnikami i dorosłymi, sfery dotyczącej komunikacji – język i mowa niewerbalna oraz specyficznych zachowań, tzw. stereotypowych wzorców zachowań lub/i zainteresowań. Zgodnie z ICD 10, czyli Międzynarodową Statystyczną Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych, zaburzenia ze spektrum autyzmu widoczne muszą być przed trzecim rokiem życia. Niepokojące objawy pojawiają się zazwyczaj do momentu ukończenia pierwszego roku życia. Do diagnozy jednak dochodzi najwcześniej, gdy dziecko ma trzy lata. Dlaczego wtedy? Bo właśnie wtedy rozwija się mowa u dziecka, rozwijają się pierwsze kontakty rówieśnicze i wtedy też dziecko staje się bardziej mobilne i przejawiające swoje aktywności. To, co może być widoczne przed trzecim rokiem życia to niechęć do kontaktu z opiekunem, brak radosnej reakcji na bliskość matki lub obojętność w momencie, gdy matka się oddala, a także brak kontaktu wzrokowego, brak reakcji na swoje imię, brak gaworzenia. To, co widoczne jest w okresie niemowlęcym, widoczne jest także w okresach późniejszych, ale zachodzą wraz z rozwojem zmiany w symptomach.

U dzieci po trzecim roku życia rozwój mowy jest zaburzony, dziecko może nie mówić nic, może mówić niewyraźnie, może mówić w sposób niepoprawny w każdym tego słowa znaczeniu – używając nieodpowiednich końcówek wyrazów, odmiany słów, tonu głosu. To, co też widoczne, to brak uzupełniania mowy poprzez gesty oraz brak lub nieodpowiednia mimika twarzy. Mogą także występować tzw. echolalia – powtarzanie zasłyszanych wyrazów lub zdań w sposób mechaniczny.

Samo rozumienie mowy także może być zaburzone, zaczynając od całkowitego braku rozumienia, poprzez rozumienie w określonym kontekście lub rozumienie gdy mowa poparta jest gestami do rozumienia prawie całkowitego, z wyjątkiem wyrażeń abstrakcyjnych, przenośni, np. wyrażenie rzucić okiem na coś dzieci ze spektrum rozumieją dosłownie jako wyjęcie oka z gałki ocznej i rzucenie nim na to coś.

Dzieci z diagnozą zaburzeń często bawią się w sposób stereotypowy – tzn. powtarzają tę samą czynność z tą samą zabawką wiele razy, np. układają klocki w takich samych rzędach. Widoczna też jest tzw. ubogość zabaw, korzystając z wcześniejszego przykładu klocków, dzieci te nie budują z nich domów czy farm, układają je najczęściej w określonym przez siebie porządku. Interesują się też specyficznymi przedmiotami, takimi jak np. winda, bęben pralki, spłuczka od ubikacji, włącznik światła, otwieranie i zamykanie drzwi, itp. Typowe zabawki często nie są interesujące dla dzieci z tym zaburzeniem rozwojowym, a jeśli są to interesuje ich jakaś niespecyficzna ich funkcja czy cecha.

Opór przed zmianą rutyny także jest charakterystyczny dla tego zaburzenia. Dzieci te nie lubią, np. zmian trasy do przedszkola, czują się dobrze chodząc tymi samymi ścieżkami. Reagują złością na próbę zmian tego co znają, wynikającą często z lęku przed tym co nieznane.

Dzieci z diagnozą często też nie wykazują zainteresowania rówieśnikami, dobrze czują się w swoim własnym świecie. Często bawią się w samotności. Część z nich próbuje jednak nawiązać kontakt, ale robi to w sposób specyficzny, nie do końca poprawny w porównaniu do innych dzieci, np. mogą być nadmiernie natrętne, albo nie zachowywać właściwej przestrzeni w kontaktach z innymi, tj. podczas rozmowy ich twarz może być zbyt blisko twarzy innych. Widoczna może być trudność z naprzemiennym udziałem w zabawach, podejmowaniem rozmowy i jej podtrzymywaniem.

Odbiór wrażeń zmysłowych też jest specyficzny dla tej grupy dzieci. Wiąże się z tym ich autostymulacja, tj. dostarczanie zmysłom różnego rodzaju bodźców słuchowych, dotykowych, wzrokowych, stąd np. zainteresowanie konkretnymi częściami zabawek.

W sferze emocjonalnej widoczna jest apatia, a także wybuchy złości, agresji lub autoagresji.

Myślę, że kwestia emocjonalności dzieci z zaburzeniem ze spektrum autyzmu jest najbardziej odpowiednim momentem do przejścia na temat praktyki. Od pewnego czasu pracuję w przedszkolu z dziećmi z diagnozą tych zaburzeń i nigdy bym nie powiedziała, że są to dzieci, którym brak jest emocji. Mają ich w sobie tyle samo co dzieci nie posiadające diagnozy, a ich nasilenie nierzadko wydaje się być większe. To co jest problematyczne, to trudności dotyczące ich świadomości i ekspresji. Ciężko im zrozumieć co czują i dlaczego tak czują. U wszystkich dzieci świadomość przyczyn emocji nie jest wysoka, dopiero się jej uczą, ale w tej grupie jest to szczególnie problematyczne. Świadomość zachowań, zwłaszcza tych nieakceptowalnych, które wywołane są emocjami, jest tym bardziej niska. Dzieci te często wpadają w nadmierną złość (nadmierną w porównaniu do innych). Myślę, że tym co się z nimi wtedy dzieje są one bardziej przerażone niż my sami. A naszą rolą jest tu wsparcie i pokazanie w jaki sposób bezpiecznie ją wyrażać nie krzywdząc innych (agresja) lub siebie (autoagresja). Dzieci te często się boją się zmian, boją się czegoś czego nie rozumieją, boją się po prostu naszego świata. Reakcje agresywne to często wynik lęku, stąd ta możliwa agresja. Agresja wynika także z frustracji na to nierozumienie. Warto więc pomagać im zrozumieć ten świat. Nauczyć ich także kontaktów z innymi, często brak relacji z rówieśnikami spowodowany jest brakiem umiejętności ich tworzenia. Dzieci ze spektrum uczą się tego, co dla innych jest naturalne, uczą się zachowań społecznych tak samo jak uczą się pisania czy matematyki. Z kolei często dużo szybciej od swoich równolatków potrafią czytać czy liczyć. Stereotypowe zachowania czy zainteresowania wynikają z całkowitej koncentracji na danej czynności. Jedni postrzegają to jako wadę, inni jako atut. Dzieci te często mają wiedzę na temat jednej konkretnej dziedziny dużo szerszą niż ich rówieśnicy, doskonalą się w tym, a potem często wykorzystują tę wiedzę w życiu szkolnym i zawodowym. Nie uważam, że są to dzieci, które nie mogą nic w życiu osiągnąć. Uważam wręcz przeciwnie, dzięki swoim pasjom przy pomocy innych mogą osiągnąć naprawdę wiele. Osoby posiadające diagnozę zaburzeń ze spektrum autyzmu możemy spotkać wszędzie,  są to profesorowie na uczelniach, są to technicy, są to wspaniali pracownicy branży IT, artyści, aktorzy, ekonomiści, matematycy, fizycy, naukowcy. Osiągają to wszystko dzięki byciu sobą, dzięki swoim częstym ponadprzeciętnym sprawnościom manualnym, pamięcią do faktów, umiejętnością koncentracji na szczegółach, dokładnością, spostrzegawczością, logicznemu podejściu i wielu wielu innych umiejętnościach. Autyzm sprawia, że rozwój w ciągu życia tych osób jest utrudniony, ale z każdym dniem uczą się oni bardziej tego naszego świata. Ważna jest jednak świadomość innych, by wiedzieć jak pomagać.

Autyzm jest BARDZIEJ. Autyzm nie jest chorobą. Jest byciem BARDZIEJ. BARDZIEJ szczerym, BARDZIEJ konkretnym, BARDZIEJ odczuwalnym.

mgr Justyna Płoszaj

Udostępnij nas!

Orgazm łechtaczkowy, pochwowy, sutkowy, wielokrotny, analny i.. senny!

Tak, to naprawdę istnieje i jest całkowicie normalne! Czasem kobieta, budząc się, pamięta erotyczny sen, może odczuwać seksualne pobudzenie z nim związane, czasem może zbudzić ją odczuwana przyjemność, tuż po lub chwilę przed orgazmem. Mężczyźni również miewają nocne orgazmy, lepiej znane pod nazwą nocnych polucji.

Pojawia się pytanie, skąd mamy wiedzieć, kiedy podczas snu nastąpił orgazm? Madeleine Castellanos – psychiatra i terapeutka, specjalizująca się w ludzkiej seksualności tłumaczy je tak- większość sennych orgazmów analogicznie do męskich polucji, zachodzi w fazie snu REM. Pojawia się tam większość naszych marzeń sennych, nasze ciało jest rozluźnione, natomiast nasz mózg „nigdy nie śpi” dzięki temu możemy doświadczać orgazmu. Dopływ krwi do narządów płciowych jest zwiększony, co znacznie wpływa na pobudzenie tych obszarów, gdy śpimy. Dodatkowo mózg zauważając zwiększony przepływ krwi w okolicach krocza, może powiązać go ze stanem podniecenia co będzie prowadzić do narastania napięcia seksualnego. Istotna jest również nasza pozycja podczas snu. Śpiąc na brzuchu, wagina jest dociskana do materaca, przez co ma większą styczność z pościelą, a co za tym idzie-jest bardziej stymulowana.

Już w latach 50-tych Raport Kinesy’a ujawnił, że ok. 37% kobiet przed 45 rokiem życia doświadcza orgazmu podczas snu. Jednak orgazm senny przytrafia się także zdecydowanie młodszym osobom, nawet tym które nie zaczęły jeszcze współżyć. Często też pojawia się u ciężarnych w związku ze zwiększoną ilością hormonów w ich organizmie.

Erotyczne sny oraz senne orgazmy często przytrafiają się osobom, które w codziennym życiu doświadczają napięcia seksualnego, którego nie rozładowały na jawie. Śpiąc, jest nam niekiedy łatwiej osiągnąć orgazm, ponieważ ilość bodźców, które mogą nas zdekoncentrować, jest dużo mniejsza. Nasz mózg zapewnia nam idealne warunki do zwiększenia seksualnego pobudzenia. Sny są też wolne od wszelkich naszych uprzedzeń, norm społecznych, lęków i stresów jakie towarzyszą nam na co dzień. Jesteśmy wtedy sami ze sobą.

Mgr Anna Majewska, psycholożka https://poradnia-synergia.pl/anna-majewska/
https://www.facebook.com/Psycholo%C5%BCka-Anna-Majewska-415483559269305/

Źródła:

M.Castellanos „Wanting to Want: What Kills Your Sex Life and How to Keep It Alive”

B.Whipple, G.Ogden, BR.Komisaruk „Physiological correlates of imagery-induced orgasm in women”

A.Kinsey i inni „The Kinsey Reports – Sexual behavior in the human female”

Udostępnij nas!

Oferta dla osób transpłciowych w poradni psychologicznej SYNERGIA

Nasza poradnia od zawsze była miejscem otwartym i przyjaznym dla osób LGBT+. Od niedawna poszerzyliśmy zakres naszych usług również o opiniowanie na rzecz sądowego uzgodnienia płci oraz diagnozowanie transseksualności (transpłciowość) niezbędne podczas procesu korekty płci. Przy rejestracji pacjentów i pacjentek, stworzyliśmy opcję ,,Jak mamy się do Ciebie zwracać’’, aby zapewnić komfort osobom, które w dokumentach tożsamości mają dane niezgodne z ich tożsamością oraz osobom niebinarnym.

Tworząc możliwość orzecznictwa dla osób pragnących dokonać sądowego ustalenia płci, odwołujemy się jednocześnie do faktów naukowych, najnowszych zaleceń ze strony Światowej Organizacji Zdrowia a także Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego. Transpłciowość nie jest zaburzeniem psychicznym, stanem patologicznym ani chorobą, więc nie podlega diagnozie, ani leczeniu. Jedynie dysforia płciowa – czyli niedogodności odczuwane przez osobę, wynikające z różnicy między tożsamością płciową, płcią metrykalną a wyglądem ciała – podlegają wsparciu psychologicznemu i terapii, w której dąży się do uzyskania zgodności poprzez korektę płci (metrykalną, ale także czasem medyczną i hormonalną). Problemy psychiczne, których doznają osoby transpłciowe (depresja, myśli samobójcze, samookaleczanie) wynikają również z transfobii i wykluczenia, z którym spotykają się w społeczeństwie. Nie można więc uznać samego faktu bycia osobą transseksualną za jakikolwiek przejaw zaburzenia, gdyż to społeczne odrzucenie i stygmatyzacja tworzą podwaliny dla cierpienia osób transpłciowych.

Samo określenie ,,transpłciowość’’ jest pojęciem szerokim, które mieści w sobie transseksualność, transgenderyczność oraz niebinarność. Biorąc pod uwagę różnorodność osób trans, staramy się stworzyć miejsce jak najbardziej inkluzywne. Transpłciowość nie oznacza automatycznie chęci przejścia przez tranzycję. Akceptując pełną dowolność ekspresji płciowej naszych pacjentów i pacjentek, tworzymy możliwość przeprowadzenia spotkań w celu uzyskania diagnozy lub opinii potrzebnych przy korekcie płci.

Polski system wymaga takiej opinii, gdy dokonuje się sądownego ustalenia płci. Z płcią nierozerwalnie są związane pewne aspekty prawne, jak np. emerytura i małżeństwo. Aby dokonać korekty płci w dokumentach, osoba zainteresowana musi pozwać swoich rodziców w trybie procesowym. Jak widać sama ta sytuacja jest bardzo trudna i traumatogenna a do tego dochodzi jeszcze potrzeba uzyskania opinii od: psychologa/psycholożki (najlepiej też ze specjalizacją seksuologa/seksuolożki), psychiatry/psychiatrki i seksuologa/seksuolożki (po studiach medycznych). Dokumenty te wymagają spotkań, podczas których omawia się sytuację danej osoby i wykonuje testy psychologiczne.

W naszym zespole opiniowaniem w temacie transpłciowościzajmuje się mgr Dominik Haak (członek Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego) wraz ze specjalistką ds. diagnozy mgr Aleksandrą Plewką. Tworzą także diagnozy transpłciowości, które są wymagane przez lekarzy/lekarki przed rozpoczęciem terapii hormonalnej.

W swojej pracy nasi specjaliści powołują się na zalecenia Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, które objęło swoją tematyką właśnie transpłciowość: ,, Polskie Towarzystwo Seksuologiczne wzywa więc wszystkich zainteresowanych, a w szczególności lekarzy, psychologów, seksuologów, pracowników służb publicznych oraz innych osób mających wpływ na publiczną debatę do kształtowania odpowiednich postaw wobec osób transpłciowych, opartych o rzetelną wiedzę i respektowanie praw człowieka.’’ (pełna treść stanowiska)

Więcej na temat tego, w jaki sposób możemy wspierać osoby transpłciowe pisze nasz specjalista mgr Dominik Haak: https://dominikhaak.pl/psycholog-z-osoba-transseksualna/

Bibliografia:
Bancroft, J. (2011). Seksualność człowieka. Elsevier Urban & Partner, Wrocław, Rozdział 10: Transgenderyzm, niezgodność na płeć zdeterminowaną kulturowo i transwestytyzm (s.301-313).
Osajda, K. (2009). Cywilnoprawne aspekty zmiany płci u transseksualistów. W: R. Wieruszewski, M. Wyrzykowski (red.). Orientacja seksualna i tożsamość płciowa. Aspekty prawne i społeczne. Warszawa: Instytut Wydawniczy EuroPrawo.

Udostępnij nas!

Psycholog dziecięcy w poradni Synergia

psycholog dziecięcy warszawa bielany poradnia synergia terapia dzieci bajkoterapia psychoterapia

Psycholog dziecięcy – osoba wykwalifikowana do pracy z dziećmi i młodzieżą, która posiada specjalistyczne wykształcenie psychologiczne oraz umiejętności i kompetencje do pracy z najmłodszymi oraz ich rodzicami. W poradni psychologicznej Synergia w Warszawie swoje wsparcie psychologiczne oferują dwie psycholożki dziecięce, mgr Klaudia Pawicka, mgr Dagmara Maria Boruc oraz mgr Olena Petriv. Diagnozą psychologiczno-seksuologiczną dla dzieci i młodzieży zajmują się mgr Aleksandra Plewka oraz mgr Dominik Haak.

Jak wygląda pierwsza wizyta z dzieckiem, czego oczekuje psycholog dziecięcy? Na pierwszej wizycie z dzieckiem zawsze konieczna jest obecność opiekuna prawnego lub opiekunki prawnej, a dalsze postępowanie zależne jest od wielu czynników i jest ustalane wspólnie z psychologiem lub psycholożką. Być może potrzebne będą sesje rodzinne, na których będą rodzice wraz z dzieckiem, ale może być też tak, że do psychologa będzie przychodziło samo dziecko. Na rodzinę zazwyczaj patrzy się, jako na system – dlatego też opis sytuacji z punktu widzenia rodziców, rodzeństwa, dziadków, jest bardzo cenny.

Kiedy warto udać się na konsultację psychologiczną z dzieckiem? Uwagę rodziców powinny zwrócić na pewno takie symptomy, jak: agresja, nieśmiałość, nocne moczenie, zachowania seksualne przekraczające granice innych, smutek, samookaleczenia i problemy w szkole, z jedzeniem, ze snem. Czasami rodzice korzystają z pomocy psychologa dziecięcego bez dziecka – kiedy chcą zapytać o normatywność zachowań dziecka.

W SYNERGII specjaliści i specjalistki korzystają z wielu metod psychoterapeutycznych, jedną z nich jest bajkoterapia. Bajkoterapia to metoda, którą wykorzystuje się do pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Psycholog dziecięcy korzysta z bajkoterapii w pracy z dziećmi wymagającymi wsparcia ze strony osób trzecich. Realizuje się ją poprzez czytanie dzieciom, bądź ich samodzielną lekturę właściwej dla danego problemu opowieści terapeutycznej. Wśród bajek terapeutycznych można wyszczególnić takie grupy jak: bajki psychoterapeutyczne, psychoedukacyjne oraz relaksacyjne. Każda z nich dedykowana jest dzieciom z innymi problemami.

Udostępnij nas!

Kryzys psychologiczny- zagrożenie, czy może szansa?

kryzys psychologiczny poradnia synergia warszawa bielany psycholog

Kryzys psychologiczny to zaburzenie równowagi (homeostazy). W psychologii kryzysem psychologicznym nazywa się sytuację, w której dotychczasowe sposoby radzenia sobie zawodzą. Wśród wydarzeń krytycznych wymienia się najczęściej śmierć bliskiej osoby, udział w katastrofie drogowej, katastrofie naturalnej, gwałt, ale też zmianę pracy i szkoły. Wiemy już, czym kryzys jest i co go powoduje, ważne jest jednak, co można z nim zrobić?

To, jakie mamy przekonania i według jakiej filozofii żyjemy, może być podłożem dla wystąpienia kryzysu. Zobrazować to można na przykładzie osoby głęboko przekonanej o dobru i uczciwości innych ludzi. Gdy osoba taka zostanie oszukana, czy wykorzystana – jej wizja świata zostaje zaburzona, a ona sama popada w kryzys. Wpływ takich wydarzeń na każdą osobę może być inny, dla każdego i każdej z nas inne doświadczenie może być uznane za traumatyczne. To, co jest wspólne- to druzgocące skutki przeżywania głębokiego kryzysu psychicznego.

Osoba, która przeżywa kryzys, może doznawać pewnego zestawu objawów. Należą do nich zaburzenia nastroju: od pobudzenia przypominającego manię, do wręcz smutku i apatii podobnych depresji. Powszechne są również zaburzenia spania, pod postacią bezsenności, wzmożonej senności, ale także wielokrotnego budzenia się w nocy.

Podczas kryzysu również zdolności poznawcze mogą ulec pewnemu zaburzeniu – osobie trudno jest się skoncentrować i być ,,tu i teraz’’. Jest to bardzo charakterystyczne u osób, które przeżyły wypadek, atak, zamach, czy gwałt – zjawisko to określa się, jako ruminacje. Są to uporczywe, powracające wspomnienia o trudnym wydarzeniu.

Związany z kryzysem stres osiąga bardzo wysoki poziom. Ten właśnie stres prowadzi do stopniowego zaburzenia równowagi emocjonalnej i doprowadza osobę do stanu, w którym musi ona uruchomić zapasy energetyczne i motywacyjne, aby przeżyć. Taki stan bardzo często przekracza możliwości danej osoby do poradzenia sobie z problemem samemu/samej.

Wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem w takim przypadku jest skorzystanie z pomocy psychologicznej (interwencji kryzysowej). Dzięki wsparciu od specjalisty, człowiek może dokonać przewartościowania, oceny swojego stylu myślenia i podjąć odpowiednie działania. Wizyta w naszej poradni pomoże przede wszystkim zrozumieć ten stan. Wraz z uświadomieniem sobie, co się z nami dzieje – możliwe będzie obniżenie napięcia i uzyskanie większej stabilności psychicznej.

Tak, jak już zaznaczyliśmy w tytule tekstu – kryzys psychologiczny może mieć pozytywne skutki! Czasami zdarza się, że po wyjściu z tego stanu osoba ma możliwość rozwoju osobistego i odkrycia w sobie nowych podkładów motywacyjnych. Pod postacią chociażby zmiany swoich nawyków, przekonań, czy podjęcia nowej aktywności. W psychologii często mówi się o tak zwanym wzroście potraumatycznym. Można go podsumować popularnym stwierdzeniem: ,,co Cię nie zabije, to Cię wzmocni’’.

Najczęściej dochodzi do pozytywnych zmian związanych z relacjami z innymi ludźmi. Ulegają one polepszeniu, gdy dochodzi do zmiany wartości i przeniesienia odpowiedzialności za te relacje również na siebie. Dotyczyć to może też większej otwartości na poznawanie nowych ludzi. Po przejściu kryzysu osoby doświadczają często lepszego kontaktu ze sobą, a więc wglądu w swoje uczucia. Skutkuje to swego rodzaju odpornością psychiczną- kiedy pojawi się kolejna kryzysowa sytuacja, jednostka ta będzie już na nią lepiej przygotowana. Na pewno coś ważnego jest też w tak zwanym ,,pozytywnym myśleniu’’, często po doświadczeniu kryzysu osoby zmieniają swój system filozoficzno-religijny na bardziej świadomy: ludzie zaczynają dostrzegać przejawy cudów w najdrobniejszych wydarzeniach dnia codziennego.

Jeżeli przeżywasz obecnie kryzys, lub doświadcza go osoba z Twojego otoczenia- zapraszamy na wizytę w naszej Poradni. Znajdziesz u nas odpowiednie wsparcie, pomożemy Ci obrać taki kierunek, dzięki któremu poczujesz w sobie siłę na wyjście z kryzysu.

Udostępnij nas!

Otwarte i akceptujące podejście do seksualności w poradni Synergia.

pozytywna seksualność warszawa bielany seksuolog lgbt synergia

Bezpieczeństwo, zgoda i świadomość to wartości związane z seksualnością człowieka, które chcemy promować w naszej poradni. Pracujący u nas specjalista Dominik Haak oferuje poradnictwo seksuologiczne w duchu akceptacji i otwartości. Pozytywna seksualność daleka jest od osądzania, krytykowania i wytyczania granic, oddzielających ,,zboczenie’’ od normalności.

Pragniemy podzielić się z naszymi Klientami i Klientkami odrobiną tego afirmującego podejścia do spraw związanych z seksem. Podkreślaliśmy już, że jesteśmy miejscem otwartym dla osób LGBT+. To oczywiście też jest elementem naszego podejścia do seksuologii. W kilku punktach chcemy powiedzieć, na co stawiamy w oferowanych w poradni usługach seksuologicznych:

  1. Rzetelna wiedza

Obszar ludzkiej seksualności jest tematem dla wielu kontrowersyjnym. Narosły wokół niego mity, fałszywe przekonania i stereotypy, które utrudniają ludziom dotarcie do faktów. My gwarantujemy u siebie podejście naukowe, wolne od jakiejkolwiek ideologii, czy uprzedzeń. Wierzymy, że właściwa edukacja seksualna jest źródłem, z którego mogą czerpać młode osoby, aby dorastać wyposażone w świadomość tego, czym jest bezpieczny seks.

  1. Równość

Stawiamy duży nacisk na równość. Zarówno równość płci, jak i równorzędność aktywności seksualnych, upodobań, związków i orientacji seksualnych. Wiedząc, że przez wieki seksualność kobiet i osób LGBT+ była tłamszczona, chcemy stworzyć bezpieczne miejsce, gdzie na te tematy będzie można rozmawiać.

  1. Bezpieczeństwo

Seks jest bezpieczny, kiedy wszystkie osoby biorące w nim udział wyrażają na niego zgodę i mają w nim równe prawa. W ten sposób mówimy wyraźne NIE nadużyciom, przemocy seksualnej i molestowaniu.  Pozytywna seksualność podkreśla, jak ważna jest profilaktyka zapobiegania chorobom przenoszonym drogom płciową i niechcianej ciąży (w przypadku osób, które w tej ciąży nie chcą być).

  1. Wolność

Pozytywna seksualność uznaje prawo każdej osoby do eksperymentowania, poznawania siebie, stawiania własnych granic i postępowania ze swoją seksualnością w taki sposób, w jaki tylko sobie życzy (z uwzględnieniem wolności innych osób). W naszej poradni chętnie pomagamy singlom i parom w urozmaiceniu życia seksualnego. Mamy rozeznanie w różnych fetyszach i nowinkach z branży erotycznej, które mogą się okazać inspirujące.

  1. Zdrowie

Zdrowie seksualne jest tą cząstką zdrowia psychicznego, o które rzadko się dba. Bynajmniej nie jesteśmy tego uczeni. O tyle, o ile coraz więcej osób wie, jak ważny jest zdrowy sen, dieta, czy aktywność fizyczna i urlop – duża część społeczeństwa nie dba o higienę seksuologiczną. Podkreślamy, jak ważne jest zdrowe podejście i akceptowanie swojej seksualności – które wpływa pozytywnie na ogólny dobrostan i samopoczucie.

Poradni Synergia przyświeca idea szacunku dla indywidualnych wyborów. Eksperymentujesz seksualnie tylko wtedy, kiedy sam/sama tego chcesz i zgodę na to masz również od drugiej osoby. Nikogo do niczego nie zmuszamy, pokazujemy tylko możliwości wyboru i bogactwo różnorodności seksualnej. Ważne jest dla nas to, aby ludzie potrafili poznać swoją seksualność, zrozumieć ją i zaakceptować.

Udostępnij nas!

Wsparcie dla osób LGBT+ w poradni Synergia w Warszawie.

Nasza poradnia jest kolejnym miejscem na mapie Warszawy, w którym osoby LGBT+ mogą znaleźć profesjonalną pomoc psychologiczną i seksuologiczną w duchu pełnej akceptacji. Pod tym skrótem mamy na myśli lesbijki, gejów oraz osoby biseksualne, transpłciowe, aseksualne i inne należące do mniejszości seksualnych. Jest dla nas bardzo istotne, aby zatrudnione przez nas psycholożki i psycholodzy reprezentowali postawę otwartości na różnorodność i szacunku do wszystkich naszych Klientek i Klientów. Psycholog LGBT musi być osobą wyspecjalizowaną, która zna problemy osób należących do mniejszości.

Osoby nieheteroseksualne oraz transseksualne bardzo często spotykają się z niechęcią i nierównym, niesprawiedliwym traktowaniem ze strony społeczeństwa. Niestety równie często doświadczają tego w placówkach medycznych, czy gabinetach psychologicznych, seksuologicznych, gdzie zamiast rzetelnej wiedzy i wsparcia otrzymują nienawistne komentarze i próby ,,zmiany’’ tożsamości seksualnej. W opozycji do takiego podejścia zależy nam, aby w naszej poradni osoby tak bardzo narażone na różne nadużycia, mogły odnaleźć swoją bezpieczną przystań.

Lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe szukają pomocy psychologicznej, bądź seksuologicznej z wielu różnych powodów, najczęściej spójnych z heteroseksualną większością. Nie można jednak ignorować tego, że tęczowa Klientela styka się również ze specyficznymi dla siebie problemami. Mowa tu przede wszystkim o doświadczeniach związanych z odkrywaniem i ujawnianiem swojej tożsamości i orientacji seksualnej, przykrych wydarzeniach związanych ze stygmatyzacją i homofobią.

Ważne jest, aby osoby LGBT+ mogły korzystać z pomocy psychologicznej u osób profesjonalnie wykształconych, które łączą naukową wiedzę, niezależną od ideologii, ze swoim doświadczeniem i aktywizmem. Stawiamy na to duży nacisk, bo dzięki połączeniu wiedzy z realnymi kontaktami ze społecznością, której tematyka dotyczy – możemy zapewnić Państwu komfortowe warunki do pracy terapeutycznej. W naszym Zespole posiadamy psychologa, Dominika Haak ze specjalnością w seksuologii klinicznej, który ukończył szkolenie z pomocy osobom LGBT+ i posiada kwalifikacje do pracy psychologiczno – seksuologicznej z osobami LGBT+, ale też cały czas podnosi swoje kompetencje.

Poprosiliśmy naszego specjalistę, o podzielenie się komentarzem na temat pracy psychologicznej i seksuologicznej z osobami nieheteroseksualnymi i transpłciowymi: ,,Pracuję w duchu pozytywnej seksualności, jak i teorii queer – gdzie podkreśla się wolność ekspresji seksualnej i pełną akceptację dla różnorodności seksualnej. Każda osoba jest indywidualnością, którą otacza się szacunkiem i wrażliwością. W pracy z osobami LGBT+ istotne jest odpowiedni inkluzywny język i rozpoznanie w realiach. Chociażby tych dotyczących prawnych aspektów, jak sądowe uzgodnienie płci, korekta płci, czy relacje prawne między rodzicami tej samej płci wychowującymi wspólnie dzieci. Psycholog LGBT powinien posiadać wykształcenie, wraz z naciskiem na prywatny rozwój i szkolenia zarówno specjalistyczne, jak i te organizowane przez organizacje społeczne walczące o równouprawnienie – dają solidną podstawę do pracy z osobami należącymi do mniejszości seksualnych.’’

Psycholog LGBT w naszej poradni oferuje indywidualne konsultacje psychologiczne, poradnictwo psychologiczno-seksuologiczne, ale też konsultacje dla par i rodzin. Pomagamy w odkrywaniu własnej tożsamości seksualnej, ale także comig-oucie, czy kontaktach z rodziną, przed którą stoi proces akceptacji nieheteroseksualnej orientacji, czy niekonformistycznej tożsamości płciowej. Będziemy cały czas się rozwijać i kłaść nacisk na poszerzenie działalności poradni Synergia również o spotkania grupowe, czy warsztaty i treningi dla osób należących do mniejszości seksualnych.

Pamiętaj, że w kontakcie z naszymi specjalistami i specjalistkami możesz być w pełni sobą. Znajdziesz u nas bezpieczną atmosferę i otwartość do rozmów na tematy trudne i intymne. To Ty decydujesz o swojej tożsamości i tym, jak chcesz, aby się do Ciebie zwracano.

W ramach działalności psychologiczno-seksuologicznej w naszej Poradni masz prawo do:

  1. Samodzielnego określenia swojej tożsamości płciowej i orientacji seksualnej.
  2. Nieposiadania takiej tożsamości lub kwestionowania jej.
  3. Wolności ekspresji swojej seksualności.
  4. Funkcjonowania poza sztywnymi schematami płci.
  5. Przedstawiania się i funkcjonowania zgodnie z płcią, z którą się utożsamiasz.

Życzymy sobie i Wam, aby poradnia Synergia była wysepką otwartości i profesjonalnego wsparcia dla gejów, lesbijek, osób biseksualnych i transpłciowych, które szukają usług psychologicznych i seksuologicznych na terenie Warszawy.

Udostępnij nas!

Seksuologia, jako nauka i kiedy warto umówić się na wizytę.

seksuologia warszawa seksuolog psycholog bielany synergia

Seksuologia jest nauką, jednak przed udaniem się do seksuologa/seksuolożki warto rozeznać się w specyfice takich usług, jak i kwalifikacjach, które posiadają osoby z takim wykształceniem. W poradni Synergia w Warszawie oferujemy poradnictwo seksuologiczne, zarówno u seksuologa, jak i seksuolożki. Są to osoby z podstawowym wykształceniem psychologicznym, które uzyskały w seksuologii specjalizację i/lub kontynuowały naukę na studiach podyplomowych z tej tematyki.

Seksuologia zajmuje się seksualnością człowieka. Tę dziedzinę nauki można podzielić również na mniejsze podgrupy, czyli seksuologię kliniczną, rozwojową i społeczną. W seksuologii klinicznej mieszczą się poradnictwo i terapia seksuologiczna – usługi oferowane przez naszą poradnię.

Seksuologia jest nauką interdyscyplinarną, która łączy w sobie wiadomości z innych dziedzin wiedzy, głównie psychologii i medycyny, ale też antropologii, biologii i socjologii. Aby móc tytułować się mianem seksuologa, potrzebne jest podstawowe wykształcenie medyczne lub psychologiczne. Tutaj zaczyna się ważne rozróżnienie: lekarz-seksuolog to osoba po studiach lekarskich, która posiada uprawnienia do badania fizykalnego oraz przepisywania leków. Najczęściej lekarzem-seksuologiem zostaje osoba po takich specjalizacjach, jak psychiatria, ginekologia, czy endokrynologia.

Psycholog-seksuolog jest osobą, która po pięcioletnich studiach magisterskich z psychologii ukończyła również dwuletnie studium podyplomowe z seksuologii, ale też osoba, która studia psychologiczne skończyła ze specjalnością w seksuologii klinicznej. Do tytułowania się mianem seksuologa klinicznego upoważnia natomiast certyfikat wydawany przez Polskie Towarzystwo Seksuologiczne. W naszej poradni Dominik Haak i Marta Płonecka posiadają uprawnienia do: posługiwania się specyficznymi metodami i narzędziami diagnostycznymi i terapeutycznymi, diagnozowania zaburzeń seksualnych, edukacji seksualnej, ale także terapii zarówno indywidualnej, jak i dla par. Mogą również sporządzać ekspertyzy sądowe, które są potrzebne na przykład osobom transpłciowym przy sądowym uzgodnieniu płci.

Seksuologia oferuje ludziom wiedzę z zakresu rozwoju psychoseksualnego (od strony biologicznej, psychologicznej i społecznej), znaczenia wychowania seksualnego i wczesnodziecięcych traum dla funkcjonowania seksualnego osoby dorosłej, norm i patologii w seksualności. Pomocy seksuologicznej szukają osoby odczuwające trudności z:

-brakiem lub utratą potrzeb seksualnych,

-bolesnym przeżywaniem stosunków płciowych,

-awersją i lękiem przed seksem, zajściem w ciążę, kontaktami intymnymi,

-zaakceptowaniem swojej orientacji seksualnej,

-niezgodnością między tożsamością płciową a tą nadaną przy urodzeniu,

-nudą i brakiem urozmaiceń w życiu seksualnym,

-nietypowymi fantazjami i upodobaniami łóżkowymi,

-kłopotami z płodnością, niepłodnością.

Na wizytę u seksuologa warto wybrać się, gdy trudności w obszarze seksualności utrudniają pożycie seksualne. Jeżeli do tej pory mogłaś/mogłeś uprawiać seks, który przynosił Ci satysfakcję, a teraz z jakiegoś powodu nie jest to możliwe – jest to wyraźny sygnał, że nadszedł czas, aby poszukać profesjonalnej pomocy. Również, jeśli Twoje problemy istnieją odkąd pamiętasz, warto się z nimi rozprawić i dać sobie szansę na poprawę jakości życia. Podczas konsultacji zostanie ustalone, jaka forma pomocy będzie dla Ciebie odpowiednia. W przypadku zalecenia terapii, spotkania będą się odbywać co tydzień, praca będzie oparta o kontakt terapeutyczny i będzie dążyć do ustąpienia objawów zaburzenia, dysfunkcji. W poradnictwie seksuologicznym możesz spodziewać się pracy psychologicznej i psychoedukacyjnej, która pomoże Ci lepiej zrozumieć siebie, swoje potrzeby seksualne, ale także rozwiązać trudności w tym obszarze.

Pamiętaj, że seksuolog/seksuolożka to osoba, przed którą nie ma powodów do wstydu. Z naszych domów rodzinnych wynosimy różnego rodzaju tabu, w tym językowe – skąd często pochodzą nasze kłopoty z odpowiednim komunikowaniem się. W poradni Synergia podchodzimy do każdej osoby z szacunkiem i otwartością – u nas możesz się otworzyć i być sobą, Twoje fantazje i potrzeby na pewno nas nie zdziwią, ani nie zszokują.

Udostępnij nas!

Jak wybrać psychologa / psycholożkę?

jak wybrać psychologa psycholog psycholożka warszawa bielany

Jak wybrać psychologa / psycholożkę – odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Niektóre osoby czują, że lepiej zrozumie je kobieta, niektórzy wolą spotykać się z mężczyzną. Czasem warto, żeby specjalista lub specjalistka miał/miała podobne doświadczenia życiowe, co klient/klientka. Innym razem lepiej, żeby były one zupełnie różne – żeby osoby uczestniczące w procesie mogły spojrzeć na problem z innej perspektywy. Warto przed wyborem zastanowić się, czy będziesz swobodniej czuł/czuła się przy kobiecie, czy mężczyźnie. Pamiętaj, że im więcej szczerości będzie między Wami, tym lepiej. Dobrze jest zapoznać się też z opisami specjalistów i specjalistek z naszej poradni, które są zamieszczone na stronie internetowej, ich kompetencjami i obszarem zainteresowań zawodowych.

Jakiś czas temu podjęliśmy/podjęłyśmy również wyzwanie przedstawienia naszych specjalistów i specjalistek od strony prywatnej. Na naszym Facebook’u opublikowano serię postów opisujących psychologów, seksuologów i psycholożki oraz seksuolożki od strony ich życia codziennego – czym się interesują, co robią w wolnym czasie i dokąd podróżują. Osoby pracujące w SYNERGII są również zaangażowane w działania aktywistyczne na rzecz praw mniejszości i zwierząt, dla wielu osób takie podobieństwo światopoglądowe może również być czynnikiem zachęcającym do odbycia wizyty.

Czasem, pomimo dogłębnej analizy profili psychologów i psycholożek, po pierwszym spotkaniu okazuje się, że nasz sposób na to, jak wybrać psychologa – okazał się zawodny. I to też jest w porządku, warto głośno mówić o swoich wątpliwościach. Najczęściej jednak okazuje się, że profesjonalista/profesjonalistka, korzystając ze swoich zasobów i wiedzy potrafi wczuć się w sytuację klienta/klientki oraz służyć wsparciem i pomocą. W naszej poradni mamy grono specjalistów i specjalistek różniących się od siebie doświadczeniem, kompetencjami i zainteresowaniami. Jeśli nie jesteś do końca pewny/pewna, kto z nich sprosta Twoim oczekiwaniom, warto porozmawiać z dyżurującą przy telefonie psycholożką, która znając dobrze cały Zespół pomoże dokonać odpowiedniego wyboru.

Udostępnij nas!